Wiecznie zielony cis pospolity

Informacja o produkcie

 

Cis pospolity (Taxus baccata)

Roślina długowieczna iglasta, najstarsze okazy liczą nawet 1500 lat. Klasyfikowany jako duży krzew lub małe drzewo.  Szpilki są ciemnozielone lub żółte płaskie, ostro zakończone na szczycie w zależności od odmiany.  Zazwyczaj lśniące z wierzchu, a od spodu matowe i jaśniejsze. Kora cienka szarobrązowa lub czerwonawa złuszczająca się płatami.

Warto wiedzieć że cis pospolity jest rośliną dwupienną – kwiaty żeńskie i męskie rozwijają się na różnych osobnikach. Nasiona cisów na egzemplarzach żeńskich ukryte są w kulistych czerwonych osnówkach i dojrzewają na przełomie sierpnia/września. Utrzymują się na pędach aż do zimy, zdobiąc roślinę, zarazem służą jako pokarm dla ptaków. Wszystkie części rośliny oprócz osnówek są trujące, zawierają duże ilości alkaloidów.

Cisy wymagają gleb żyznych, przepuszczalnych o umiarkowanej wilgotności i odczynie zasadowym lub obojętnym. Dobrze radzą sobie, także w podłożu lekko kwaśnym. Bardzo źle rosną w glebach suchych, ale nie lubią gleb podmokłych. Cisy najlepiej rosną w miejscach jasnych, ale nie lubią pełnego nasłonecznienia, doskonale radzą sobie w cieniu i półcieniu. Odmiany żółte w cieniu lub półcieniu słabiej się wybarwiają.

Cisy w zależności od odmiany polecane są w szczególności do parków, zieleni osiedlowej i ogrodów przydomowych, gdzie sadzi się je pojedynczo lub w niewielkich grupach, głównie na rabatach, ale też w ogrodach skalnych. Dobrze znoszą cięcie, nadają się na żywopłot.

Odmiany dostępne na punkcie sprzedaży:

  • ‚Fastigiata Aurea’– odmiana męska. Wolno rosnąca odmiana o pokroju kolumnowym. Korona gęsta, ale niezbyt regularna. Pędy sztywne, wyprostowane, młode o żółtym zabarwieniu. Dorasta do wysokości 3-4 m i średnicy 60-100 cm. Igły stosunkowo długie na młodych przyrostach całe intensywnie, złocistożółte, później tylko z żółtym zabarwieniem. Powinna być sadzona w miejscach zacisznych i osłoniętych od wiatru. Niekiedy w okresie surowych zim igły są uszkadzane przez mroźne wiatry.

 

  • ‚Fastigiata’– odmiana żeńska, kolumnowa, nie wymaga większego cięcia. Wolno rosnąca po 10 latach osiąga wysokość 1,50 m i około 40/50 cm średnicy. Jeden z najciemniej ubarwionych cisów jego igły są niemalże czarno-zielone. Owocostanem są osnówki z nasionami pojawiają się na początku września.

 

  • ‚Repandens’– odmiana męska, płożąca, zawiązująca nieliczne czerwone owoce. Po 10 latach dorasta zaledwie do 60 cm wysokości i 1,5 metrów szerokości. Posiada miękkie ciemnozielone igły, końce pędów lekko przewieszające. Odmiana doskonale nadaje się do obsadzeń pod drzewostany wysokich drzew, na rabaty.

 

  • ‚Standishii’–   odmiana żeńska,  wolno rosnąca, osiąga 1,50 m wysokości o 0,6m szerokości. Nabiera ładny kolumnowy kształt bez przycinania. Igły gęsto usadowione koloru żółtego. Świetnie tworzy niskie żywopłoty, przy sadzeniu trzeba pamiętać iż system korzeniowy tej odmiany bardzo mocno się rozrasta.

 

  • ‚Summergold’– odmiana męska. Pokrój krzaczasty, nie zawiązująca owoców. Odmianę charakteryzuje powolny wzrost, roślina osiąga po 10 latach ok. 0.8 m wys. przy 1 m śr. Pędy ustawione ukośnie, latem pokryte złocistożółtymi igłami. Odmiana o dużej mrozoodporności. Polecana do nasadzeń pojedynczych i kompozycji barwnych.

 

  • ‚Hicksii’– odmiana żeńska. Po 10 latach dorasta do około 2 metrów, o wąskim kolumnowym pokroju. Z wiekiem staje się szeroko kolumnowy czy nawet odwrotnie stożkowaty: góra jest znacznie szersza od podstawy. Starsze rozrośnięte iglaki wyglądają jakby były złożone z kilku mniejszych roślin posadzonych blisko siebie

 

  • ‚Hillii’– odmiana męska.  Krzew średnio silnie rosnący dorastający po 10 latach do około 2 metrów. Pokrój rośliny jest początkowo kolumnowy i regularny, później szeroki, z koroną rozszerzającą się ku górze. Starsze pędy pokrywa wiśniowo-brązową kora, łuszcząca się szerokimi płatami. Igły spłaszczone, równowąskie, zielone, miłe w dotyku. Kwiaty męskie pojawiają się w kątach igieł na zeszłorocznych przyrostach, są widoczne na dolnej stronie gałązek.