Powojniki – ściany pełne wdzięku!

Informacja o produkcie

 

 

 

Powojniki są najpiękniejszymi, a jednocześnie najbardziej uniwersalnymi pnączami. Mogą stanowić wspaniałą barwną ozdobę każdego ogrodu. Świetnie nadają się na balkony i tarasy.

WYMAGANIA SIEDLISKOWE:

Przy wyborze miejsca dla rośliny należy pamiętać, że powojniki wielkokwiatowe są bardzo wrażliwe na suszę i niską wilgotność powietrza. Nie należy sadzić ich na przeciągu ponieważ mogą przemarzać. Wymagają gleb żyznych, próchnicznych, zasobnych w wapń (pH 6 do 7), stale umiarkowanie wilgotnych, ale nie podmokłych. Stanowisko słoneczne lub półcieniste.

    

UPRAWA I PIELĘGNACJA:

Do sadzenia powinno się przeznaczyć rośliny uprawiane poprzednio w pojemnikach, z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym i zdrewniałymi pędami u podstawy. Powojniki uprawiane w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacji czyli od kwietnia do połowy listopada. Tuż przed sadzeniem pojemniki z roślinami dobrze jest zanurzyć w wodzie (np. w wiadrze) na około 10 min. – aby podłoże nasiąkało. Rośliny wystukujemy z pojemnika nie rozbijając jednak bryły korzeniowej. Miejsce sadzenia powinno się starannie przygotować. Ziemię dookoła posadzonej rośliny dobrze jest wyściółkować, np. korą, co sprzyja utrzymaniu wilgotności podłoża i przeciwdziała jego nagrzewaniu.

Powojniki w naszym klimacie są dość mrozoodporne, lecz w surowe zimy mogą przemarzać, dlatego przed zimą dobrze jest podstawę rośliny obsypać ziemią, korą lub suchymi liśćmi, aby zabezpieczyć pąki śpiące i korzenie przed przemarznięciem.

Powojniki możemy prowadzić na ogrodzeniach i przygotowanych dla nich ścianach, na różnego rodzaju konstrukcjach ogrodowych dla pnączy. Możemy również pozwolić im rosnąć swobodnie, będą wtedy wspinać się po naturalnych podporach jakie napotkają lub płożyć się po ziemi. Wiele odmian można sadzić bez podpór. Silnie rosnące odmiany płożąc się po ziemi tworzą szczelne, kwieciste kobierce, które ograniczają rozwój chwastów.

    

CIĘCIE:

Cięcie krzewów sprzyja dobremu rozgałęzieniu i obfitemu kwitnieniu. Powinno być wykonywane od końca lutego do początku kwietnia. Opóźnienie cięcia powoduje opóźnienie kwitnienia. Tniemy ostrym sekatorem, 0,5-1 cm nad parą zdrowych, nabrzmiałych pąków. Zawsze usuwa się wszystkie zaschnięte liście oraz te pędy lub ich fragmenty, które obumarły.